Een parfum is een mengsel. Een mengsel als een verzameling dingen die tussen woorden en materialen botsen, om een beetje uit te leggen, zonder te veel uit te leggen, waarom een parfum is zoals het is. Frustratie.
Tijdens een zomer enkele jaren geleden, toen ik over de Ramblas in Barcelona liep, hoorde ik een nummer van Rare Bird, een Engelse progressieve rockband uit de jaren 70. Het nummer heette "Sympathy" en het refrein luidde: "en sympathie is wat je nodig hebt, mijn vriend, en sympathie is wat je nodig hebt, mijn vriend, want er is niet genoeg liefde voor iedereen, nee, er is niet genoeg liefde voor iedereen..." En plotseling, met de rijkdom van een heel psychoanalytisch verleden (volgens Lacan), dat verleden dat soms mijn kracht op anderen overdraagt of soms mijn grote zwakte op mijzelf, kwam uit het refrein een woord naar voren dat sterker was dan sympathie. Het plantte zijn zwarte vlag van melancholie in het hart van mijn geest en bracht een woord voort van grotere juistheid, grootsheid, waarheid, oprechtheid en bruikbaarheid, omdat het gesmeed was in de ervaring van het leven: FRUSTRATIE. En toen zong ik in mijn hoofd weer het vervangen refrein "... En frustratie is wat je nodig hebt, mijn vriend, en frustratie is wat je nodig hebt, mijn vriend."
Frustratie, de oudste dochter van de afstandverklaring en de zus van het parfum, want parfum gaat net als frustratie te werk in het spel van de liefde.
Het geeft, door te nemen, een nooit bevredigde volheid, een begonnen maar nooit bereikt genot, een oneindige beweging van verlangen zonder voltooiing, zonder apotheose, een inwijding die prikkelt, verleidt, in slaap wiegt, beheerst en irriteert als een bolero van Ravel. Frustratie.
Neem dus een vanillestokje, een tuinroos met gezwollen rode bloemblaadjes, wat oude rum die explodeert met amberhout, een bourbonvetiver, breng elk van deze materialen naar je zintuigen. Frustratie.
Adem, proef de cyclus van de nog nooit gehoorde bonen, heerlijke fermentatie, maar nooit genoeg, waar je naar meer verlangt, alle neuzen erbij, ... "Meer, meer, laten we je roodheid dieper nemen en dat dier worden met het botte verstand van het kind dat nog meer van dat kastanjehout, die kaneel of die vetiver wil genieten en verslinden tot het barst, en dan verzadigd baden in de poëzie van de geur." Frustratie.
Dit is het liefdesspel van het parfum, dit is het liefdesspel volgens Musset, Shakespeare of Racine. En het is des te beter omdat bevrediging doodt, terwijl verlangen je in leven houdt door beweging te creëren door de steeds opnieuw vernieuwde afstand, om nooit te consumeren als een moordzuchtige ogre. Frustratie.
Geurnoten
- Topnoot: komijn HE, kaneel HE, pure rum-jungle-essence™
- Hartnoot: pure vanille-jungle-essence™, vanille-absoluut, cistusroos-absoluut
- Basisnoot: kastanjehoutakkoord, bourbon vetiver HE, vinyl gaiacol – MANE Biotech
